Nikiszowiec

Zima na Tysiącleciu

Podgórskie Miejsce

W Miejscach lubię:

- stare-nowe meble

- muzykę,  której nie zawsze słucham

- kakao z dużą ilością piany i miodem (najlepsze robiła Anna Maria B.)

- lokalizację – ta podgórska ma dwa plusy: blisko park i bibliotekę

- nietuzinkowych ludzi

- kryształowe popielnice

- migdały dodawane do kawy i kakao

- lampy i to co wisi na ścianach.

Zima industrialnie

18.01.2010

Wczorajszy dzień upłynąłby pod szyldem “feel so f*cking angry”, gdyby nie fakt, że Daniel saved my life, ocierając łzy, trzymając mocno za rękę i zabierając mnie do nowej filii Miejsca na Podgórzu, gdzie sympatyczna Pani zrobiła mi pyszne kakao z pianką. A potem zostałam zabrana na pyszne tapas i mega wypasionego czekoladowego muffina z chrupiącą skórką do La Fuene na Kazimierzu.

W domu rozebrałam choinkę, a potem leżałam w łóżku z stertą gazeta (Przekrój, WO, GW), zajadając ostatnie smutki suszonymi kalifornijskimi śliwkami i zapewniając sobie dobry sen zieloną tabletką (których nota bene nie brałam już jakieś pół roku).

A teraz czuję, że w domu śmierdzi gazem, co może oznaczać tylko tyle, że moja zupa kalafiorowa wykipiała, zalewając palnik.

Nadal zimowo

Zima jest całkiem znośna, pod warunkiem, że o poranku budzi słońce i nie znika do wieczora. Przynajmniej na mnie tak działa, że od razu mam ochotę wyjść na spacer, nawet jeśli tylko dookoła osiedla.

Biały

Ostatnio jestem fanem tego co białe i tego, co z polotem. Coś czuję, że z Londynu wrócę z powyższą lampą, bo oprócz koncertu MF Dooma, będzie wycieczka do Design Museum.

Zamarzam

Kołdra, gorąca zielona herbata, termofor, wełniany komin, zrobiony przez Babcię, bluza z “ciapkami” na łapki – wszystko po to by jakoś przetrwać siarczysty mróz.

Na nudę TVP Kultura, Wysokie Obcasy, książki Susan Sontag i Magdaleny Środy.

Taka niedziela

Zima zaskoczyła PKP. Jak zwykle. Jak co roku. Jak zaskakuje drogowców. Ciepłownię. Tylko mnie nie zaskakuje. Bo niby czym? Śniegiem? Mrozem? Pluchą? Czy może tym, że o 16stej w styczniu jest ciemno?

Natomiast myślę, że zaskoczyłoby mnie, gdyby cokolwiek w kwestii przedsiębiorstw państwowych i zimy się zmieniło. Na lepsze.

Tymczasem, ponieważ nic w tej chwili mnie nie zaskakuje, zabijam nudę, oglądając Słodki listopad (trzeci raz?), przeglądając nagromadzone zdjęcia, pisząc list i czytając lutowe Elle.  Na przemian. Czekam na smsa: Pociąg ruszył, za dwie godziny będę w domu.

No.

Zaległe świąteczne